|
Astrid Kortenbach
Ik neem vanuit het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Directie Arbeidsverhoudingen, deel aan het NPRD. De reden van mijn deelname hangt samen met het gegeven dat (de coördinatie van) het gelijkebehandelings/non-discriminatiebeleid bij de arbeid tot een van de taken van de directie Arbeidsverhoudingen behoort. Daarbinnen houd ik mij specifiek met de doelgroep etnische minderheden bezig.
Mijn belangstelling voor gelijke behandeling en non-discriminatie van etnische minderheden wordt in de eerste plaats beroepsmatig gestimuleerd vanuit het werk dat ik binnen het ministerie verricht. In de tweede plaats heb ik affiniteit met etnische minderheden vanuit mijn studie geschiedenis, waarbij ik mij in het bijzonder met de talen en culturen van het Midden Oosten en de Islam heb beziggehouden.
Wat mij op dit moment het meest verontrust is het gevaar van polarisatie en het benadrukken van (vermeende) tegenstellingen tussen bepaalde groepen, die niet zelden het gevolg zijn van allerlei vooroordelen, generalisaties en onjuiste beeldvorming. Het gaat dan momenteel vooral maar niet uitsluitend om de etnisch/religieuze aspecten.
De uitdaging ligt er mijns inziens in om te zorgen dat er meer onderlinge samenhang komt tussen de verschillende groepen. Daarbij gaat het erom om te kijken wat ons allen samenbindt en dat ook specifiek te benoemen. Belangrijk is daarbij om in eerste instantie naar de kansen te kijken en niet naar de belemmeringen. Wanneer wij dat op een rij hebben gezet, dan hebben wij een vertrekpunt van waaruit we vervolgens kunnen kijken naar de verschillen, wat we daarmee kunnen doen en hoe we daarmee respectvol kunnen omgaan.
Dat betekent dat wij een dialoog met elkaar moeten aangaan op allerlei terreinen en dat iedereen uit zijn eigen (groeps)hokje zal moeten komen. Daarbij zullen vaak de bekende 'stokpaarden' moeten worden thuisgelaten. Het NPRD kan daartoe een aanzet geven met nieuwe initiatieven.
|
