Verslag scholenbezoek april 2009

Door Nikolai Sexauer

Van Leiden tot Heerenveen, van Delft tot Hilversum – het was een echte tournee door heel Nederland die de in totaal 8 vrijwilligers van ASF maakten om scholen te bezoeken.

Iedere dag zijn we met zijn tweeën of drieën, en één keer ik alleen, in gesprek gegaan met de scholieren over verzet en discriminatie:
“Waaraan denken jullie als jullie het woord verzet horen?” Daarmee begonnen we altijd. De achtergrond van ASF was aanleiding om over het onderwerp “verzet” in de Tweede Wereldoorlog te praten en vervolgens de parallel te trekken met nu. En dat was het uitgangspunt voor Art.1:
We confronteerden de scholieren met twee voorbeelden van discriminatie die nu gebeuren. Op deze manier konden de jongeren gelijk zelf aan de slag. De opdracht was een poster te maken waarop je laat zien dat je het niet eens bent met wat er is gebeurd.
Iedere groep presenteerde zijn poster. En er waren wel heel erg mooie bij: een groep rapte een liedje voor gelijke behandeling en een andere groep maakte een hoofddoekdans om te laten zien dat hoofddoeken niet erg zijn.

Vaak was het best moeilijk voor de jongeren om iets te verzinnen en hadden zij veel input nodig. Soms zeiden ze: “je kunt er toch gewoon niks aan doen”.
En dat is precies de reden dat het programma bestaat!

Niet alleen de plaatsen verschilden, maar ook de scholen.
Soms waren de klassen heel rommelig en ontzettend vermoeiend. Andere keren waren de jongeren geïnteresseerd in wie we zijn en hoe we Nederland vinden en anderen waren heel creatief.

Bijzonder spannend vond ik het om verhalen van de scholieren zelf te horen.
Aan het einde vertelde altijd een vrijwilliger over zijn ervaring met ongelijke behandeling.
De jongeren luisterden met aandacht. Dat was een leuke afsluiting omdat je zo kon zien: het is niet iets wat alleen in de Tweede Wereldoorlog gebeurde, het zijn ook niet alleen maar voorbeelden die door ons verzonnen zijn – ook wij zijn al ongelijke behandeling tegengekomen.
En wat doe je in dat geval?
In sommigen klassen hadden we echt interessante verhalen.
Soms was ik zelfs verrast. Een leerling had een vergelijkbaar verhaal als in het voorbeeld dat we aan hun hadden laten zien. Ik was zelf ontzettend verbaasd om ons eigen verzonnen voorbeeld hier zomaar tegen te komen…
Met een andere leerling hebben we ook gelijk een klacht voor een ADB ontworpen – de supermarkt in haar buurt weigert alle meiden, ze willen alleen maar jongens om er te werken.

De eerste keer voor een klas, met een voor ons helemaal nieuw programma en dat allemaal in het Nederlands: het was een echte uitdaging.

Sommige vrijwilligers moesten om kwart voor vijf opstaan om op tijd bij de school te zijn. Na soms drie of vier keer achter elkaar het programma van 90 minuten gedraaid te hebben, waren we –natuurlijk- moe.

Na in totaal 6 schoolbezoeken en 18 verschillende klassen vinden wij: het was een ontzettend leuke ervaring.