Veelgestelde vragen over Lonsdale

Is iedereen die Lonsdale draagt extreem-rechts volgens Art.1?

Nee. Lonsdale is een gewoon (sport)kledingmerk dat door allerlei mensen gedragen wordt. Het merk zelf heeft niks met racisme of rechts-extremisme te maken. Lonsdale wordt echter ook veel gedragen door jongeren met extreem-rechtse ideeën die voor veel overlast zorgen.
De aantrekkingskracht van het merk ligt voor deze groep in de letters ‘nsda’ in het midden van de naam. Ze gebruiken dit als verwijzing naar de NSDAP, de partij van Hitler.

De term ‘Lonsdale-jongeren’ wordt al een tijdje regelmatig gebruikt in de media en is inmiddels een begrip geworden. Art.1 gebruikt de term daarom ook, maar wel altijd op een genuanceerde manier, bijvoorbeeld door de toevoeging ‘zogenaamde’. Ook benadrukt Art.1 dat niet alle jongeren in een Lonsdale-shirt extreem-rechts zijn. Helaas worden deze nuances niet altijd overgenomen.

Art.1 heeft dus niets tegen het merk Lonsdale. Integendeel. Art.1 ondersteunt Lonsdale in haar pogingen van het negatieve imago af te komen. Art.1 besteedde regelmatig aandacht aan de Lonsdale loves all colours campagne, onder meer door het verkopen van de Lonsdale loves all colours T-shirts in de Art.1-shop.

Moet het dragen van Lonsdale verboden worden volgens Art.1?

Nee. Scholen die te maken krijgen met groepen jongeren in Lonsdale-kleding die voor overlast zorgen gaan soms over tot een verbod van het merk. Art.1 kan daar wel begrip voor opbrengen en vindt dat op kleine schaal soms ook noodzakelijk, maar ziet in een verbod niet de oplossing. Een verbod op grote schaal leidt alleen maar tot een kat-en-muis-spel. Deze jongeren zullen steeds nieuwe kledingcodes gaan gebruiken. Dat is in het verleden in Duitsland, maar ook in Nederland gebeurd.
In Duitsland gingen extreem-rechtse jongeren na een verbod op Lonsdale kleding over op het dragen van het eigen merk Consdaple (waarin de verwijzing naar de NSDAP duidelijk uitkomt). Na een verbod op Dr. Martens-schoenen gingen ze over op New Balance (vanwege de N die verwijst naar ‘nazi’). Halverwege de jaren ’90 werd in Nederland het dragen van een Nederlands vlaggetje op bomberjacks door sommige scholen verboden. Daarop vervingen de jongeren het door een oranje vlaggetje, de stadsvlag of rood-wit-blauwe pennen in hun borstzakje, om zo toch hun statement te maken.

De focus moet volgens Art.1 niet liggen op het merk kleding dat jongeren dragen, maar op hun houding en gedrag.

Meer over het Art.1-standpunt