Brochure helpt leraren omgaan met discriminatie in de klas

"Discriminatie op school is een probleem", stelde Möhle vast bij de opening van de presentatie van de nieuwe discriminatiebestrijdende brochure van het LBR. De cijfers die ze vervolgens opnoemde, liegen er inderdaad niet om: 53 procent van de docenten zegt één of enkele keren per maand met discriminerende opmerkingen geconfronteerd te worden, 36 procent zelfs één of enkele keren per dag.
Möhle sprak daarnaast over een aantal verontrustende ontwikkelingen die in het laatste rapport van de Onderwijsinspectie geconstateerd worden, zoals de kloof tussen allochtonen en autochtonen, rechts-extremisme en vijandigheid ten opzichte van homoseksuelen. Het uitgangspunt van het bestrijden van discriminatie op school is veiligheid. "Iedereen moet zich veilig kunnen voelen op school", aldus Möhle.

Training met acteur

De brochure 'Ja, maar zíj …' is ontstaan dankzij de input van docenten bij de training van Art.1 'Reageren op …'. In deze training leert onderwijspersoneel door middel van rollenspellen met een professionele acteur op effectieve wijze reageren op discriminerende opmerkingen in de klas.
Voorafgaand aan de presentatie van de brochure gaf het LBR (nu Art.1) een gratis training aan voorlichters van antidiscriminatiebureau's en docenten die meewerken aan het project 'School zonder Racisme'. Mensen die aan de gratis training hadden deelgenomen, waren overwegend positief over de rollenspellen met de acteur. "Het is goed om eens feedback te krijgen op je gedrag", aldus een deelnemer.

Geen wondermiddel

Ter illustratie van de problematiek rond discriminatie in het onderwijs vertelde Ünal Aktas, docent economie en voorlichter van het antidiscriminatiebureau Overijssel, een aantal anekdotes over zijn ervaringen in de klas. Zo vertelde Aktas, wiens ouders van Turkse afkomst zijn, dat hij eens met een klas vol met zogenoemde Lonsdale-jongeren een voorlichting diende te geven over racisme. Aanvankelijk werd hij door de gehele klas uitgescholden en weggejaagd. De week daarop echter, na lange en confronterende discussies, waren de rechts-extremistische jongeren zeer positief over hem en vroegen ze hem zelfs om een keer met hen uit te gaan.
Helaas is het verhaal van Aktas vrij uitzonderlijk. Art.1-beleidsadviseur Gé Grubben merkte tijdens de presentatie op dat veel mensen overtuigd zijn dat het gebruik van argumenten het wondermiddel tegen discriminatie is, maar uit de praktijk blijkt dat discussie alleen niet genoeg is. Grubben onderstreepte dat docenten streng moeten optreden tegen discriminerend gedrag op school.
Volgens hem vergeten mensen vaak dat discriminatie op school een kwestie van veiligheid en fatsoen is. Aangezien discriminatie regelmatig uitmondt in geweld is de bestrijding ervan van essentieel belang voor het creëren van een veilige sfeer op school. De sprekers op de presentatie benadrukten echter dat er geen eenduidige oplossing tegen discrimatie voor handen is.

Ongerust

Walter Dresscher, voorzitter van de AOb, eindigde de presentatie met een korte speech. Hij sprak zijn bezorgdheid uit over de verharding van de Nederlandse maatschappij ten opzichte van allochtonen sinds de opkomst van Pim Fortuyn.
Daarnaast toonde hij zich ongerust over de ontwikkeling dat scholen zich steeds meer bezighouden met marktwerking en wees scholen op hun maatschappelijke verantwoordelijkheden. Na de presentatie kregen toehoorders de brochure uitgereikt en konden ze onder het genot van een hapje en een verkoelend drankje nog even napraten.

Het belangrijkste wat uit de presentatie van de brochure bleek, is dat iedereen zich op zijn eigen manier verantwoordelijk moet voelen om discriminatie op school te bestrijden. De nieuwe brochure biedt een groot aantal praktische tips voor scholen om hier aan bij te dragen.

Marjan Möhle overhandigt het eerste exemplaar van de brochure aan Walter Dresscher.

Marjan Möhle met de brochure 'Ja, maar zíj...'

Ünal Aktas vertelt over zijn eigen ervaringen met discriminatie.

Walter Dresscher houdt een korte speech.