Gediscrimineerd op de werkvloer ... en dan?

Discriminatie op de arbeidsmarkt komt helaas nog heel vaak voor. Werknemers die gediscrimineerd worden vanwege hun ras of etnische afkomst hebben hier veel last van. Ook arbeidsorganisaties zijn niet gebaat bij een slechte werksfeer of hoge uitstroom van hun werknemers. De wettelijke bescherming tegen discriminatie op het werk laat echter nog altijd te wensen over. Hoewel eerdere onderzoeken het bestaan van discriminatie op werkgebied bevestigen, blijven er nog een aantal interessante vragen liggen. Op welke manieren uit zich discriminatie op het werk? Hoe worden voorvallen van discriminatie ervaren? Waarom dienen slachtoffers geen of juist wel een officiële klacht in? En wat zijn uiteindelijk de gevolgen van het klagen over discriminatie op de werkvloer? Om meer zicht hierop te krijgen hebben het Landelijk Bureau ter bestrijding van Rassendiscriminatie (LBR) en EARN (een werkgroep van zwarte kaderleden van verschillende FNV-bonden) een kleinschalig onderzoek opgezet. Met behulp van diepte-interviews worden een aantal gevallen belicht, waarbij het perspectief van de gediscrimineerde werknemer centraal staat. Het verkennende onderzoek ‘Gediscrimineerd op de werkvloer en dan…?’ Het blijkt dat de gevolgen ervan voor de slachtoffers ingrijpend zijn. Nadat zij vaak langdurig door leidinggevenden en collega’s zijn gepest of geïntimideerd vanwege hun afkomst, blijkt dat klagen de situatie op het werk niet rooskleuriger maakt. Integendeel. De meeste respondenten in het onderzoek zijn hun baan kwijtgeraakt en kampen met psychische en financiële problemen. Daders bleven ongestraft. Overheid, werkgevers, vakbonden, antidiscriminatiebureaus (ADB’s) en de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) bleken niet in staat hier een vuist tegen te maken.

Hieronder staat het onderzoek.