Conclusie

Conclusie: uitdaging voor de komende jaren

Het beginsel van non-discriminatie is in Nederland nagenoeg een onomstreden norm in het maatschappelijk verkeer. Maar het draagvlak voor antiracisme is kwetsbaar. Mondeling beleden positieve standpunten blijken nogal eens beperkt houdbaar wanneer mensen in het persoonlijk of maatschappelijk leven werkelijk keuzes moeten maken, bijvoorbeeld ten aanzien van het recht op asiel.

Op grond van gegevens uit opiniepeilingen en de registratie van klachten, lijkt de conclusie gerechtvaardigd, dat racisme en racistische incidenten zich consolideren in Nederland. Dat betekent niet dat er sprake is van een stabiele situatie. In discussies over verschillen in etnische of religieuze gewoonten en gebruiken krijgt een negatieve teneur vaak de overhand. Daarnaast moet worden vastgesteld dat ook een aantal maatschappelijke zaken, waarbij tegenstellingen langs etnische scheidslijnen een rol spelen, zich lijken te consolideren. De signalering van deze ongewenste stagnatie leidt niet tot voldoende maatschappelijke inspanning om veranderingen aan te brengen. Dit geldt bijvoorbeeld voor kwesties als witte en zwarte scholen, de naleving van gedragscodes, de handhaving van antidiscriminatiewetgeving, discriminatie op de arbeidsmarkt, de uitvoering van de Wet SAMEN, negatieve beeldvorming rond asielzoekers en de integratie van vluchtelingen.

De komende jaren staat de Nederlandse samenleving voor een uitdaging. De norm van non-discriminatie moet niet alleen met de mond en op papier worden beleden, maar ook worden waargemaakt in de praktijk: in de omgang en samenwerking met allochtone collegae, buren en klasgenoten, in het uitgaansleven, bij sport en recreatie enzovoorts. Maatschappelijke organisaties en individuele burgers moeten de multiculturele samenleving vorm durven geven, ook wanneer die hun achtertuintje raakt.

<br/>
Bestuur en directie LBR

Bestuur