Standpunten van Art.1

Lees hier meer over positieve discriminatie of voorkeursbeleid.

Het verbod op discriminatie wordt vaak verward met het niet mogen uiten van je mening of het niets meer mogen zeggen tegen of over anderen. Vrijheid van meningsuiting en het discriminatieverbod moeten niet gezien worden als normen die tegenover elkaar staan, ze bestaan juist in een samenspel met elkaar. De grondwet kent dan ook geen rangorde tussen de grondrechten. De Nederlandse wetgeving laat bijzonder veel ruimte voor het uiten van je mening. De dialoog aangaan is noodzakelijk in een democratie. Zo kun je je eigen stem laten horen en medeburgers in Nederland over het algemeen aanspreken op hun gedrag. Hoezeer het ook essentieel is dat we onze mening kunnen uiten, onbeperkt is de vrijheid van meningsuiting niet. Artikel 7 van de Grondwet geeft dat ook aan: “Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.” Dat wil zeggen dat als grondrechten botsen, in de specifieke situatie gekeken moet worden of het ene belang zwaarder weegt dan het ander. De grens ligt bij het wettelijke verbod op het beledigen van iemand vanwege groepskenmerken en het aanzetten tot haat of discriminatie van groepen wegens hun ras, godsdienst, seksuele gerichtheid, handicap of andere kenmerken. Het aanwijzen van een groep in de samenleving die benadeeld en buitengesloten wordt is onwenselijk, omdat het de menselijke waardigheid aantast die juist dankzij onze democratische rechtsstaat wordt beschermd. Het is belangrijk dat je niet bang hoeft te zijn dat je minder rechten hebt dan anderen, alleen omdat je deel uitmaakt van een bepaalde groep. Zo is het bijvoorbeeld niet aanvaardbaar dat je geen hypotheek zou kunnen krijgen omdat je het christelijke geloof aanhangt of dat je een restaurant niet zou mogen betreden omdat je lid bent van de VVD.

Veelgestelde vragen over de rechtszaak tegen Geert Wilders

Juridische analyse uitspraken Wilders

Art.1 heeft niets tegen het merk Lonsdale. Het is een gewoon (sport)kledingmerk dat door allerlei mensen gedragen wordt. Het merk zelf heeft niks met racisme of rechts-extremisme te maken. Lonsdale wordt echter ook veel gedragen door jongeren met extreem-rechtse ideeën die voor veel overlast zorgen. De aantrekkingskracht van het merk ligt voor deze groep in de letters ‘nsda’ in het midden van de naam. Ze gebruiken dit als verwijzing naar de NSDAP, de partij van Hitler.

Art.1 ondersteunt Lonsdale in haar pogingen van het negatieve imago af te komen. Zo besteedde Art.1 regelmatig aandacht aan de Lonsdale loves all colours campagne, onder meer door het verkopen van de Lonsdale loves all colours T-shirts.

Lees meer over het standpunt van Art.1:

Meer vragen over Lonsdale

Meer over het standpunt van Art.1

Meer over de campagne van Lonsdale